مېھرى-شەپقەت ئۇنتۇلماس
ئويچان ئاپتۇبۇستا كېتىۋاتاتتىم. تۇساتتىن ئاپتۇبۇس توختىدى-دە، بالا كۆتۈرۈۋالغان بىر ئايال ئاپتۇبۇسقا چىقتى. ئۇ ئاپتۇبۇسنىڭ ئۇيان-بۇيانىغا قاراپ، بوش ئورۇن قالمىغانلىقىنى كۆرۈپ، كارىدوردا ئاران تۇرۇۋاتاتتى. ئەمدى ئورنۇمدىن تۇرمىسام بولمايدىغاندەك قىلاتتى. شۇڭا ئورنۇمنى بوشىتىپ بېرەي دەپ تۇرۇشۇمغا، ئالدىمدىكى ئورۇندۇقتا ئولتۇرغان چىرايلىققىنا بىر قىزچاق مەندىن چاپسان كەلدى. شۇتاپتا ئۇنىڭغا قاراپ كاللامغا خىيال پەيدا بولۇشقا باشلىدى. « ئۇماق سېڭلىم، ئوبدان قىلدىڭ. بەلكىم بىر چاغلاردا سەنمۇ ئانا بولىسەن. ئەنە شۇ […]